Dag 1 maandag 14 april 2008 Monday April 14 2008 Day 1
       
Vertrek van Schiphol Boven de Alpen Boven de Middelandse zee
     

Wij waren, zoals gewoonlijk, vroeg op Schiphol. Bij het inchecken bleek dat de handbagage 1 kilo te zwaar was. We moesten er iets uithalen, of alle bagage inchecken. Aangezien we geen extra tas voorhanden hadden besloten we alle bagage in te checken. We vertrokken om 16.45 uur. Dit vliegtuig was kleiner dan de 747 en was ook veel lawaaiige, waardoor ik de vlucht lang vond duren.

Bij aankomst werden we opgewacht door “Mohammed”, die onze paspoorten verzamelde om het visumstempel te verkrijgen. Intussen konden wij geld pinnen. Het geheel verliep vlot. Onze gids was Ghalib Alzghoul, een Jordaniër die 3 jaar in Nederland had gewoond en erg goed Nederlands sprak. Onze chauffeur heet Mohammed. Het inchecken in het hotel verliep ook vlot. De sleutels lagen al klaar en na het welkomstdrankje gingen we naar onze kamer. De kamer op zich was wel goed, maar de (warm)watervoorziening liet veel te wensen over. Van even lekker badderen kwam niet veel terecht.

 

     
Dag 2 dinsdag 15 april 2008 Tuesday April 15 2008 Day 2
       
Ook nu kwam er een zeer dun straaltje uit de kraan, het water werd wel wat warm, maar werd niet heet. ’s Avonds ging het iets beter, maar de druk viel steeds weg. Ook het bad konden we niet gebruiken, want daar zat geen stop in. Het ontbijt was simpel, wat plat brood, jam en wat fruit, maar best te doen.
Firas Palace Hotel
In de ochtend hebben we een kleine verkenning van de omgeving gemaakt, een "rondje" om het hotel. Ten eerste waren we op zoek naar de honden, die 's nachts tegen elkaar aan het blaffen waren, we hebben ze niet gezien of gehoord. Als je de omgeving bekijkt realiseer niet, dat we in een van de betere buurten van Amman verblijven. We kijken recht op de Citadel van Amman, die zich aan de overkant op de berg bevindt.
Naast westerse toeristen zaten er ook oosterse toeristen in het hotel: Maleisiërs. We hebben wat van onze vakantie ervaringen in Maleisië uitgewisseld voor we beiden weer verder moesten.
       
Het amfitheater van Amman Het amfitheater van Amman Het amfitheater van Amman
 
De grote moskee van Amman
 
Toegangskaartje voor de grote moskee van Amman
 
De grote moskee van Amman Schoenen uit in de grote moskee van Amman Schoenen uit in de grote moskee van Amman De grote moskee van Amman, de dames dragen zwarte overkleding
       

Als eerste stond een bezoek aan The Mosque of the Marters King Abdellah bin Al-Hussein op het programma. Het is de grootste en mooiste moskee van de stad met twee slanke minaretten en een turkooisblauwe koepel die zich zonder verdere ondersteuning uitstrekt over de centrale beuk, heel indrukwekkend. Ook binnen is de moskee volledig in het blauw. Op vrijdag komen 3000 mensen hier samen om te bidden. De Moskee is in 1989 door koning Hoessein gebouwd ter eren van zijn grootvader. Je komt ook overal in het land afbeeldingen tegen van koning Hoessein en de huidige koning Abdullah.

We moesten uiteraard onze schoenen uittrekken en de dames, en de heren in korte broek moesten zich bedekken en kregen een lang gewaad aan met capuchon.  Ghalib vertelde o.a. dat er een aantal regels zijn waar de gelovigen zich aan moeten houden.  

Allah is de enige god en Mohammed is zijn profeet. Mensen die het goed hebben moeten 2% van hun inkomen afstaan aan arme mensen. De regels voor de Ramadan moeten nageleefd worden. Men moet met de juiste intentie naar de Moskee gaan. Men moet zeker een keer in zijn leven de reis naar Mekka maken (na de Ramadan).

Er zijn aparte gebedsruimten voor mannen en vrouwen. Men mag de heilige koran niet aanraken als men niet rein is (handen, voeten en hoofd gewassen). Elke moslim mag ook op andere plekken, zoals op het werk of thuis, bidden, maar beter is het om naar de moskee te komen, de beloning is dan groter. Een moslim wordt geacht gezond te leven, niet te roken en niet te drinken, Ghalib rookte heel erg veel, evenals de buschauffeur, Ghalib legde uit dat je daar als het ware strafpunten voor krijgt en voor goede daden pluspunten. De pluspunten wegen veel zwaarder dan de strafpunten. Aan het eind van het leven wordt het saldo opgemaakt en dat bepaalt of je in de hemel komt of in de hel. Moslims geloven heel erg dat alles voorbestemd is.

       
De grote moskee van Amman, de dames dragen zwarte overkleding De grote moskee van Amman, de schaaldakkonstructie De grote moskee van Amman, de verlichting De grote moskee van Amman, de preekstoel
 
De grote moskee van Amman Op het platte land worden de moskeeën door de bevolking betaald en soms ook door hen gebouwd. Als iemand overleden is, wordt zijn lichaam zo snel mogelijk begraven. Je hebt je lichaam gekregen van Allah en je moet het zo snel mogelijk teruggeven. Men wordt begraven in een witte zak, het lichaam wordt op de zij gelegd en wordt begraven met het gezicht naar Mekka. De grote moskee van Amman, de gebetstijden
       
De grote moskee van Amman, de decoraties De grote moskee van Amman, de decoraties De grote moskee van Amman, de decoraties De grote moskee van Amman, de decoraties
       
De grote moskee van Amman Amman, De Koptische kerk Amman, De Koptische kerk
       
  De grote moskee van Amman  
       

Na het bezoek aan de Moskee gingen we verder naar de Citadel. Onderweg werd er gestopt om te pinnen. Dit verliep wat chaotisch er waren 3 pinautomaten, maar ze werkten niet, of ze waren leeg nadat een paar mensen gepind hadden en moesten we wachten totdat ze bijgevuld werden. We gingen van de ene automaat naar de andere en uiteindelijk na veel heen en weren, had iedereen Jordaanse Dinars.

 
De citadelheuvel Jabal al-Qala’a van Amman
 
De Citadel van Amman De Citadel van Amman, Romeinse overblijfselen De Citadel van Amman, Romeinse overblijfselen De Citadel van Amman, Romeinse overblijfselen
       
De Citadel van Amman, Romeinse overblijfselen De Citadel van Amman, Romeinse overblijfselen De Citadel van Amman, Romeinse naazaat De Citadel van Amman, Romeinse overblijfselen
       

Tegenover het Romeinse theater strekt zich de Jabal al-Qala’a de langst bewoonde heuvel van Amman. Nu wonen er geen privé personen meer. Het is een terrein met historische monumenten. Je kunt nu nog de sporen zien die de Romeinen achterlieten op de heuvel. De opgegraven vestingmuren en de ruïnes van de Herculestempel (Akropolis genaamd) zijn Romeinse overblijfselen die gebouwd werden tijdens het regentschap van keizer Marcus Aurelius (161 – 180 n. C) Tijdens de 6e eeuw bouwden de Oost-Romeinse christelijke keizers hier een 20 m lange en 12 m brede Byzantijnse kerk.

 
De Citadel van Amman, kopy van de Dode Zee rollen De Citadel van Amman, archeologische vondsten De Citadel van Amman, archeologische vondsten De Citadel van Amman, archeologische vondsten

 

     
De Citadel van Amman, archeologische vondsten De Citadel van Amman, archeologische vondsten De Citadel van Amman, De grote vlag
       
De Citadel van Amman Het amfitheater gezien vanaf de Citadel van Amman De Citadel van Amman, een schoolreisje
       
 

Het Amfitheater

 
       
Het amfitheater van Amman Het amfitheater van Amman Het amfitheater van Amman Het amfitheater van Amman
       
Het amfitheater van Amman

In het noordelijke deel van het forum bouwden de Romeinen in de 2e eeuw A.D. dit theater. De 44 rijen bieden plaats aan meer dan 6000 bezoekers. Tot in 1975 waren grote delen van het Amfitheater nog overdekt, waaronder ook het 100 m brede podium. Het podium werd omringd door 25 m hoge muren. Het is een vrij indrukwekkend geheel, wij zijn helemaal naar boven gelopen en dan sta je heel hoog, het blijkt dan ook heel erg stijl te zijn, bovenop kreeg ik een beetje last van hoogtevrees en moest ik achterstevoren de traptreden weer af.

Bij het amfitheater van Amman
       

Bij het amfitheater van Amman

Bij het amfitheater van Amman Bij het amfitheater van Amman
 

Onderweg naar de lunch vertelde de gids dat er in Amman 2 soorten taxi’s rijden, gele en witte. De gele taxi’s hebben een meter, de witte taxi’s zijn “shared taxi’s”. Ze rijden een vaste route en onderweg pikken ze mensen op die naar een bepaalde bestemming moeten. De auto’s hebben verschillende kleuren nummerborden; wit/geel is personeel van de ambassade, groen is van de overheid, wit is van een privé auto. Iedereen die een auto koopt moet 300% belasting betalen.

 

Ga naar de vorige pagina

   

Ga naar de volgende pagina